๒๒ พ.ย. ๒๕๕๒

Computer Science Mini Re-Union 2

ในแต่ละวันที่ผ่านไป เพื่อนพ้องมิตรสหายก็ต่างห่างหายไปกับกาลเวลา

มีแต่เพื่อนใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต บางคนก็เลยลืมคิดถึงเพื่อนเก่าๆ ที่เคยใช้ชีวิตร่วมกัน

แต่สำหรับหลายๆ คน ที่ยังคิดถึงกันอยู่ จึงหาโอกาสมาพบปะพูดคุยกัน

ตามประสาเพื่อนพ้อง


ร้านอิ่มอร่อย ร้านอาหารข้างทางธรรมดาๆ กลายเป็นที่รวมตัวของพวกเรา

มากันได้ไม่เยอะมากนัก แต่ก็ถือว่ามาเยอะกว่าที่คาดไว้

อันว่า พันธะ ของแต่ละคน แต่ละท่าน มันก็ไม่เหมือนกัน

บางคนแฟนถึงกับงอน ที่ออกมาสังสรรค์กับเพื่อนแม้จะเป็นนานๆ ทีก็เถอะ


การได้พูดคุยกับเพื่อนนั้น บางอย่างก็ยังมีกลิ่นไอ เก่าๆ ของวันวานอยู่

เรื่องที่เคยผิดพลาด บ้าระห่ำเมื่อสมัยเรียนก็ยังถูกหยิบมาพูด

เป็นเรื่องขำขัน บนโต๊ะอาหาร


แต่ละคน ผ่านไปสองปีหลังเรียนจบ เปลี่ยนงานกันแล้วทั้งนั้น

จะเหลือก็แค่บางคน ที่ยังคงทำที่เดิมอยู่

การพูดคุยหลายอย่างบ่งบอกว่า พวกเรากำลังโตขึ้น

คิดอย่างผู้ใหญ่มากขึ้น ไม่บ้าระห่ำ เหมือนก่อนหน้านี้


คาดว่า... จัดงาน Re - Union ครั้งต่อไป

คงมากันได้เยอะกว่านี้ เพราะครั้งนี้นัดกันล่วงหน้าไม่กี่วัน

แต่จะเป็นเมื่อไหร่นั้น รอดูความคิดถึงว่าสุกงอม เมื่อไหร่

ก็เป็นเวลาของการนัดหมายอีกทีล่ะกัน ^ ^

Think Camp 2

ค่ายความคิด ครั้งที่ สอง

เป็นค่ายที่นำเอาเว็บของคนไทย มาแนะนำกัน

เจ้าของเว็บต่างๆ ก็มาร่วมงานกันเยอะมาก

โดยจะมีการเขียนชื่อเรื่อง และนำไปแปะไว้กับผนัง

ผู้ที่เข้ามาร่วมงานท่านใดสนใจ ก็จะโหวต

โหวตเยอะ ก็มีโอกาสที่เรื่องนั้นจะได้นำมาบรรยายก็จะเยอะขึ้นตามไปด้วย


ค่ายนี้ ส่วนใหญ่ผู้ที่เข้าร่วมก็เป็นคนที่ต่างคุ้นหน้าคุ้นตากันดี

อีกอย่าง เป็นค่ายที่เด็ก YWC มาโชว์พลังกันเต็มที่

แสดงให้เห็นถึงความน่ากลัวของ YWC จริงๆ

ก่อนจบค่ายมีการแจกรางวัลกัน ซึ่งค่อนข้างจะเยอะมาก

ผมได้เสื้อมาหนึ่งตัว แต่ตัวใหญ่ไปหน่อยนึง

นอกจากเสื้อที่ได้จากการจับฉลากแล้ว ยังได้เสื้อจากค่ายอีกหนึ่งตัว

กลายเป็นสองตัว ฮาๆ

ถึงกับมีคนแซวว่า มารับเสื้อโดยเฉพาะ ^ ^

งานเสร็จต่างคนต่างแยกย้าย

แต่คาดว่าแนวความคิด และ Connection ก็จะยังคงมีกันต่อไป...

๓๑ ต.ค. ๒๕๕๒

Young Webmaster Camp 7

#YWC => Young Webmaster Camp

กลายเป็น TAG หนึ่งที่ดูจะ ร้อนแรงไปทันที ในช่วงเวลานี้

ผมเดินทางจาก กรุงเทพ มายัง ม.บูรพา (ชลบุรี)

โดยการชักชวนกันผ่านทางทวิตเตอร์ ของพี่ๆ เพื่อนๆ

วินาทีนั้นบอกตามตรง ค่อนข้างจะยุ่งเหยิงมาก

เนื่องจากพึ่งเปลี่ยนบริษัท งานที่ถูกโอนถ่ายและเวลาที่ถูกกำหนดมา

มันบีบซะเหลือเกิน

ทำเอา ผมต้องกลับสี่ - ห้าทุ่มแทบทุกคืน เกือบๆ สองสัปดาห์

และมันก็เสร็จจนได้ในเที่ยงของวันค่ายนั่นเอง

ตกเย็นผมจึงตามไปสมทบ


บรรยากาศในค่ายรอบนี้ เปลี่ยนไปนิดหน่อย

อาจจะเพราะไปในฐานะคนแก่ประจำค่าย หน้าที่หลักๆ จึงไม่ค่อยจะมีเป็นชิ้นเป็นอันนัก

น้องๆ ทำงานกันได้ดี มีสะดุดเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็ถือว่าดี

มารอบนี้ได้อัตเดรต และทำความรู้จักกับพี่ๆ รุ่นเก๋าๆ ของค่ายมากขึ้น

ได้ทั้งความสนุกและ เรื่องราวดีๆ ให้นึกถึงมากมาย

ปีนี้ เน้นบรรยากาศแบบสบายๆ ในความเป็นพี่น้องของ YWC ซะมากกว่า

เจ็ดรุ่นแล้ว ไม่ใช่น้อยๆ เลย ยังกลมเกลียวกันอยู่ก็นับว่าดีแล้วล่ะ

ก็หวังว่าจะเป็นอย่างงี้ต่อไป ^ ^

สู้เขา YWC!